rotenotes @rotenotes@social.cleverlibre.org

«Σημείωσε πόσο φευγαλέα και ασήμαντη είναι η περιουσία του ανθρώπου — χθες ένα έμβρυο, αύριο μια μούμια ή στάχτη. Έτσι, για το εύρος του χρόνου που σου έχει ανατεθεί, ζήσε λογικά και αποχωρίσου τη ζωή χαρούμενα, όπως πέφτει η ώριμη ελιά, εξυμνώντας την εποχή που τη γέννησε και το δέντρο που την ωρίμασε».

"Mark how fleeting and paltry is the estate of man — yesterday in embryo, tomorrow a mummy or ashes. So for the hairsbreadth of time assigned to thee, live rationally, and part with life cheerfully, as drops the ripe olive, extolling the season that bore it and the tree that matured it."

- Marcus #Aurelius, Meditations, IV, 48

Artwork: [The Three Ages of Man
Artist #Titian
Year c. 1512–14
Medium Oil on canvas
Dimensions 90 cm × 150.7 cm (35 in × 59.3 in)
Location National Gallery of Scotland, Edinburgh](https://en.wikipedia.org/wiki/The_Three_Ages_of_Man_(Titian))

«Δεν μπορώ να συλλάβω έναν #Θεό που ανταμείβει και τιμωρεί τα πλάσματά του ή έχει μια θέληση όπως αυτή που βιώνουμε στον εαυτό μας. Ούτε μπορώ ούτε θα ήθελα να συλλάβω ένα άτομο που επιζεί του φυσικού του θανάτου. Αφήστε τις αδύναμες ψυχές, από φόβο ή παράλογο εγωισμό, να αγαπούν τέτοιες σκέψεις. Είμαι ικανοποιημένος με το μυστήριο της αιωνιότητας της ζωής και με την επίγνωση και μια ματιά της θαυμαστής δομής του υπάρχοντος κόσμου, μαζί με την αφοσιωμένη προσπάθεια να κατανοήσω ένα μέρος, ακόμα και τόσο μικροσκοπικό, του Λόγου που εκδηλώνεται στη φύση.»

"I cannot conceive of a #God who rewards and punishes his creatures, or has a will of the kind that we experience in ourselves. Neither can I nor would I want to conceive of an individual that survives his physical death; let feeble souls, from fear or absurd egoism, cherish such thoughts. I am satisfied with the mystery of the eternity of life and with the awareness and a glimpse of the marvelous structure of the existing world, together with the devoted striving to comprehend a portion, be it ever so tiny, of the Reason that manifests itself in nature."

- Albert #Einstein, The World As I See It

Artwork: [Title The #Flood
Artist #Michelangelo
Date 1512
Medium fresco
Dimensions 305 cm x 550 cm
Art Movement High Renaissance
Current Location Sistine Chapel, Vatican]

The flood in #Bible
(Genesis 6:5-8,19)
(Genesis 6:13-14)
(Genesis 7:4)
(Genesis 7:10)

"Our own #death is indeed quite unimaginable, and whenever we make the attempt to imagine it we … really survive as spectators… . At bottom nobody believes in his own death, or to put the same thing in a different way, in the unconscious every one of us is convinced of his own immortality."

- #Freud, Sigmund. “Thoughts for the Times on War and Death.” The Standard Edition of the Complete Psychological Works of Sigmund Freud, Vol. 4. London: Hogarth Press, 1953, pp. 304–305

Artowrk: [Dance of Death, leaf from "The Nuremberg Chronicle"

Michael #Wolgemut German
1493 ](https://www.metmuseum.org/art/collection/search/390220)

#consumerism #marketing

[User
#υπευθυνότητα και #καθολικη #αλληλεγγύη: write an essay first in english and then in greek

ChatGPT

Title: #Responsibility and #Universal #Solidarity

English Essay:

Responsibility and Universal Solidarity are two fundamental pillars upon which a just and compassionate society is built. They embody the values of empathy, cooperation, and a shared commitment to the well-being of all individuals, regardless of race, nationality, or socio-economic status.

Responsibility, in its essence, implies the acknowledgment of one's duty to act ethically and conscientiously. It means recognizing the impact of our actions on others and taking steps to ensure that these consequences are positive and beneficial. It is a call to be accountable for the choices we make, not only for our own sake, but for the greater good of society.

Universal Solidarity, on the other hand, transcends individual boundaries and extends a hand of support to all members of the global community. It is the understanding that we are all interconnected, and that the prosperity and happiness of one person contributes to the well-being of all. Universal Solidarity fosters a sense of belonging and shared responsibility for the collective welfare of humanity.

When these two principles, Responsibility and Universal Solidarity, work in harmony, they create a society that is not only just, but also compassionate and inclusive. Individuals take ownership of their actions, making choices that consider the broader impact on the community and the environment. At the same time, there is a deep sense of compassion and a willingness to lend a helping hand to those in need, both locally and globally.

In today's interconnected world, the importance of these values cannot be overstated. The challenges we face - from climate change to economic inequality - are global in nature and require collective efforts. Responsibility prompts us to make sustainable choices in our daily lives, to conserve resources, and to advocate for policies that protect our planet. Universal Solidarity encourages us to stand with those who are marginalized or oppressed, to work towards eradicating poverty, and to promote equality and justice.

In conclusion, Responsibility and Universal Solidarity are not mere abstract concepts, but rather practical principles that should guide our actions in our personal lives and within the broader society. Embracing these values leads to a world where every individual's dignity and well-being are upheld, and where the bonds that connect us as a global community are strengthened.

Greek Essay:

Υπευθυνότητα και Καθολική Αλληλεγγύη: Δύο θεμέλιοι πέτρες πάνω στις οποίες χτίζεται μια δίκαιη και συναισθηματικά ανθρώπινη κοινωνία. Αυτές αποτελούν τις αξίες της συναισθηματικής νοημοσύνης, της συνεργασίας και της κοινής δέσμευσης προς το καλό όλων των ανθρώπων, ανεξαρτήτως φυλής, εθνικότητας ή κοινωνικοοικονομικού καθεστώτος.

Η υπευθυνότητα, στην ουσία της, υπονοεί την αναγνώριση του καθήκοντος μας να ενεργούμε μεθοδικά και συνειδητά. Σημαίνει να αντιλαμβανόμαστε την επίδραση των πράξεών μας στους άλλους και να λαμβάνουμε μέτρα για να εξασφαλίσουμε ότι αυτές οι συνέπειες είναι θετικές και επωφελούνται. Είναι ένα κάλεσμα να αναλάβουμε την ευθύνη για τις επιλογές που κάνουμε, όχι μόνο για το δικό μας όφελος, αλλά για το γενικότερο καλό της κοινωνίας.

Η Καθολική Αλληλεγγύη, από την άλλη, ξεπερνά τα ατομικά όρια και ανατείνει ένα χέρι βοηθείας προς όλα τα μέλη της παγκόσμιας κοινότητας. Είναι η αντίληψη ότι όλοι είμαστε αλληλένδετοι και ότι η ευημερία και η ευτυχία ενός ατόμου συμβάλλουν στην ευημερία όλων. Η Καθολική Αλληλεγγύη καλλιεργεί μια αίσθηση ανήκειας και κοινής ευθύνης για τη συλλογική ευημερία της ανθρωπότητας.

Όταν αυτές οι δύο αρχές, η Υπευθυνότητα και η Καθολική Αλληλεγγύη, λειτουργούν εναρμονισμένα, δημιουργούν μια κοινωνία που δεν είναι μόνο δίκαιη, αλλά και συναισθηματικά ευαισθητοποιημένη και περιεκτική. Τα άτομα αναλαμβάνουν την ευθύνη των πράξεών τους, προβαίνοντας σε επιλογές που λαμβάνουν υπόψη τις ευρύτερες συνέπειες στην κοινότητα και το περιβάλλον. Ταυτόχρονα, υπάρχει μια βαθιά αίσθηση συμπόνιας και μια προθυμία να προσφέρεται βοήθεια σε όσους το χρειάζονται, τόσο σε τοπικό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο.

Στον σύγχρονο παγκοσμιοποιημένο κόσμο, η σημασία αυτών των αξιών δεν μπορεί να υποτιμηθεί. Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε - από την αλλαγή του κλίματος μέχρι την οικονομική ανισότητα - έχουν παγκόσμιο χαρακτήρα και απαιτούν συλλογικές προσπάθειες. Η υπευθυνότητα μας κινητοποιεί να κάνουμε βιώσιμες επιλογές στην καθημερινότητά μας, να διατηρούμε τους πόρους και να υποστηρίζουμε πολιτικές που προστατεύουν τον πλανήτη μας. Η Καθολική Αλληλεγγύη μας ενθαρρύνει να σταθούμε δίπλα σε όσους είναι περιθωριοποιημένοι ή υποκείμενοι σε καταπίεση, να εργαστούμε για την εξάλειψη της φτώχειας και να προωθήσουμε την ισότητα και τη δικαιοσύνη.

Συνοψίζοντας, η Υπευθυνότητα και η Καθολική Αλληλεγγύη δεν είναι απλώς αφηρημένες έννοιες, αλλά πρακτικές αρχές που πρέπει να καθοδηγούν τις πράξεις μας στην προσωπική μας ζωή και στην ευρύτερη κοινωνία. Η υιοθέτησή τους οδηγεί σε έναν κόσμο όπου η αξιοπρέπεια και το καλό του κάθε ατόμου τιμώνται, και όπου οι δεσμοί που μας ενώνουν ως παγκόσμια κοινότητα ενισχύονται.](https://chat.openai.com/c/6d91ec27-5fa1-49b2-bf64-1929be74d38e)

[universal solidarity includes every #animal #life....write an essay in english and then in greek

ChatGPT

English Essay:

Title: Universal Solidarity: Embracing All Life Forms

Universal solidarity is a concept that transcends human boundaries, extending its arms to embrace every form of life on this planet. It is a call to recognize and respect the intrinsic value of all living beings, irrespective of their species, and to acknowledge our shared responsibility in preserving the delicate web of life.

In recent times, there has been a growing awareness of the interconnectedness of all life on Earth. Science has illuminated the intricate relationships that exist within ecosystems, highlighting how the well-being of one species is often intimately linked to the health of others. For instance, bees play a crucial role in pollinating plants, which in turn sustains countless other species, including humans.

Universal solidarity, therefore, urges us to view all life forms as integral parts of a larger whole. It implores us to extend our compassion and ethical considerations beyond the confines of the human species. This means not only refraining from causing harm but also actively seeking ways to protect and nurture the diverse array of life that shares this planet with us.

Moreover, recognizing universal solidarity with every animal life also calls for a reevaluation of our relationship with the natural world. It encourages us to move away from exploitative practices and towards more sustainable, harmonious ways of coexisting with other species. This might involve rethinking our approaches to agriculture, embracing cruelty-free alternatives, and championing conservation efforts.

Furthermore, universal solidarity with animals aligns with a growing understanding of their cognitive and emotional capacities. Research has demonstrated that many animals exhibit complex social behaviors, experience emotions, and even display problem-solving abilities. Acknowledging these traits challenges us to reevaluate our treatment of animals and to afford them the respect and care they deserve.

In conclusion, universal solidarity encompasses not only our fellow humans but every living being with whom we share this planet. It calls for a profound shift in perspective, inviting us to see ourselves as stewards of a diverse, interconnected biosphere. Embracing this concept empowers us to make choices that honor and preserve the rich tapestry of life on Earth, fostering a more compassionate and sustainable world for all.

Greek Essay:

Τίτλος: Καθολική Αλληλεγγύη: Αγκαλιάζοντας Κάθε Μορφή Ζωής

Η καθολική αλληλεγγύη είναι ένα σύνθημα που ξεπερνά τα ανθρώπινα όρια, απλώνοντας τα χέρια της για να αγκαλιάσει κάθε μορφή ζωής σε αυτόν τον πλανήτη. Είναι ένα κάλεσμα να αναγνωρίσουμε και να σεβαστούμε την εσωτερική αξία κάθε ζωντανού οντός, ανεξαρτήτως είδους του, και να αναγνωρίσουμε την κοινή μας ευθύνη στη διατήρηση του ευαίσθητου δικτύου της ζωής.

Το τελευταίο διάστημα, έχει αυξηθεί η ευαισθησία σχετικά με την αλληλεξάρτηση όλων των μορφών ζωής στη Γη. Η επιστήμη έχει φωτίσει τις περίπλοκες σχέσεις που υπάρχουν στα οικοσυστήματα, υπογραμμίζοντας πώς το καλό του ενός είδους συνδέεται στενά με την υγεία των υπολοίπων. Για παράδειγμα, οι μέλισσες διαδραματίζουν έναν κρίσιμο ρόλο στην επικύρωση των φυτών, το οποίο, με τη σειρά του, υποστηρίζει αμέτρητα άλλα είδη, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων.

Η καθολική αλληλεγγύη, συνεπώς, μας καλεί να αντιληφθούμε όλες τις μορφές ζωής ως αναπόσπαστα μέρη ενός μεγαλύτερου συνόλου. Μας παροτρύνει να δείξουμε συμπόνια και ηθικές σκέψεις πέραν των ορίων του ανθρώπινου είδους. Αυτό σημαίνει όχι μόνο να αποφεύγουμε την προκλητική βλάβη, αλλά και να αναζητούμε ενεργά τρόπους για να προστατεύσουμε και να φροντίσουμε την ποικίλη πολυμορφία της ζωής που μοιραζόμαστε σε αυτόν τον πλανήτη.

Επιπλέον, η αναγνώριση της καθολικής αλληλεγγύης με κάθε μορφή ζωής απαιτεί επίσης αναθεώρηση της σχέσης μας με το φυσικό περιβάλλον. Μας ενθαρρύνει να απομακρυνθούμε από εκμεταλλευτικές πρακτικές και να κινηθούμε προς πιο βιώσιμους, αρμονικούς τρόπους συνύπαρξης με άλλα είδη. Αυτό μπορεί να σημαίνει αναθεώρηση των προσεγγίσεών μας στη γεωργία, υιοθέτηση εναλλακτικών προϊόντων που δεν δοκιμάζονται σε ζώα, και υποστήριξη προσπαθειών διατήρησης.

Επιπλέον, η καθολική αλληλεγγύη με τα ζώα συνάδει με την αυξανόμενη κατανόηση των γνωστικών και συναισθηματικών ικανοτήτων τους. Ερευνητικά έργα έχουν αποδείξει ότι πολλά ζώα εκδηλώνουν πολύπλοκη κοινωνική συμπεριφορά, βιώνουν συναισθήματα και ακόμη επιδεικνύουν ικανότητες επίλυσης προβλημάτων. Η αναγνώριση αυτών των χαρακτηριστικών μας προκαλεί να αναθεωρήσουμε τη μεταχείρισή μας των ζώων και να τους παράσχουμε τον σεβασμό και τη φροντίδα που τους αξίζουν.

Συνοψίζοντας, η καθολική αλληλεγγύη δεν αγκαλιάζει μόνο τους συνανθρώπους μας, αλλά κάθε ζωντανό ον με το οποίο μοιραζόμαστε αυτόν τον πλανήτη](https://chat.openai.com/c/6d91ec27-5fa1-49b2-bf64-1929be74d38e)

Artwork: [#Slaughtered #Ox, also known as Flayed Ox, Side of Beef, or #Carcass of Beef, is a 1655 oil on beech panel still life painting by #Rembrandt. It has been in the collection of the Louvre in Paris since 1857.](https://en.wikipedia.org/wiki/Slaughtered_Ox)

[write an essay for "Ζήτω η #εργατική #αυτονομία. Τσακίστε τους φασίστες και το σύστημα που τους γεννά. #Omnia sunt #communia"

ChatGPT

Title: Long Live Workers' Autonomy: Defeating Fascists and the System that Breeds Them. Omnia Sunt Communia.

Introduction

The rallying cry of "Ζήτω η εργατική αυτονομία. Τσακίστε τους φασίστες και το σύστημα που τους γεννά. Omnia sunt communia" encapsulates the fervent call for workers' autonomy, denunciation of fascism, and the demand for a system rooted in common ownership. This powerful statement underscores the urgent need to challenge oppressive structures and to champion a society where the fruits of labor are shared equitably among all. In this essay, we will delve into the essence of these ideals, their historical context, and their relevance in contemporary society.

I. The Essence of Workers' Autonomy

Workers' autonomy is the principle that asserts the right of the working class to govern themselves, free from exploitation and oppression. It is the assertion of the inherent dignity of labor and the belief that those who produce the wealth of a nation should have a say in its distribution and allocation. Workers' autonomy is the antithesis of a system that concentrates power and wealth in the hands of a privileged few.

II. Confronting Fascism: A Battle for Democracy

Fascism, with its insidious blend of authoritarianism, nationalism, and xenophobia, stands as a direct threat to workers' autonomy. It seeks to stifle dissent, suppress individual freedoms, and exacerbate divisions among communities. The call to "Τσακίστε τους φασίστες" is a rallying cry for unity against this malevolent force, a reminder that the struggle for workers' autonomy is inseparable from the fight for a just and democratic society.

III. The Systematic Roots of Fascism

To truly eradicate fascism, it is imperative to recognize and confront the systemic conditions that breed it. A society marked by gross income inequality, limited access to education and healthcare, and institutionalized discrimination lays the fertile ground for the rise of extremist ideologies. Thus, the call to challenge "το σύστημα που τους γεννά" is a call to dismantle the structures that perpetuate inequality and to forge a new paradigm based on justice, solidarity, and shared prosperity.

IV. Omnia Sunt Communia: The Vision of Common Ownership

The phrase "Omnia Sunt Communia" - "Everything is Common" - encapsulates the aspirational goal of a society where resources, opportunities, and benefits are shared by all. It is a rejection of the notion that wealth and power should be concentrated in the hands of a select few, and a reaffirmation of the belief in the collective ownership of the means of production.

V. The Relevance in Contemporary Society

In the 21st century, the call for workers' autonomy, the denunciation of fascism, and the demand for common ownership remain as pertinent as ever. As we grapple with global challenges such as climate change, economic inequality, and the resurgence of extremist ideologies, these ideals provide a roadmap towards a more inclusive, sustainable, and just future.

Conclusion

"Ζήτω η εργατική αυτονομία. Τσακίστε τους φασίστες και το σύστημα που τους γεννά. Omnia sunt communia" is a powerful declaration that resonates across time and space. It calls on us to stand united in the pursuit of a society where labor is dignified, fascism is defeated, and the bounty of the earth is shared by all. It is an affirmation of our collective power to shape a future that upholds the inherent worth and equality of every individual.

User
now write the answer in greek
ChatGPT

Τίτλος: Ζήτω η Εργατική Αυτονομία: Καταπολεμώντας τους Φασίστες και το Σύστημα που τους Γεννά. Omnia Sunt Communia.

Εισαγωγή

Το σύνθημα "Ζήτω η εργατική αυτονομία. Τσακίστε τους φασίστες και το σύστημα που τους γεννά. Omnia sunt communia" αποτυπώνει την έντονη έκκληση για την αυτονομία των εργαζομένων, την καταδίκη του φασισμού και την απαίτηση για ένα σύστημα βασισμένο στην κοινή ιδιοκτησία. Αυτή η ισχυρή δήλωση υπογραμμίζει την επείγουσα ανάγκη να αμφισβητήσουμε τις καταπιεστικές δομές και να υποστηρίξουμε μια κοινωνία όπου τα αποτελέσματα της εργασίας μοιράζονται δίκαια μεταξύ όλων. Σε αυτό το δοκίμιο, θα εξετάσουμε την ουσία αυτών των ιδεών, το ιστορικό πλαίσιο τους και τη σημασία τους στη σύγχρονη κοινωνία.

Ι. Η Ουσία της Εργατικής Αυτονομίας

Η εργατική αυτονομία είναι η αρχή που επιβεβαιώνει το δικαίωμα της εργατικής τάξης να αυτοδιοικείται, ελεύθερη από εκμετάλλευση και καταπίεση. Είναι η διακήρυξη της ενσωματωμένης αξιοπρέπειας της εργασίας και η πίστη ότι όσοι παράγουν τον πλούτο μιας χώρας πρέπει να έχουν λόγο στην κατανομή και την κατανομή του. Η εργατική αυτονομία είναι η αντίθεση με ένα σύστημα που συγκεντρώνει την εξουσία και τον πλούτο σε προνομιούχους.

ΙΙ. Αντιμετωπίζοντας τον Φασισμό: Μια Μάχη για τη Δημοκρατία

Ο φασισμός, με τον φαινομενικά ανίκανο συνδυασμό αυθεντισμού, εθνικισμού και ξενοφοβίας, αποτελεί άμεσο απειλητικό παράγοντα για την εργατική αυτονομία. Αναζητά την κατάσταση της καταστολής του λόγου, την καταστολή των ατομικών ελευθεριών και την επιδείνωση των διαιρέσεων ανάμεσα στις κοινότητες. Ο φωνασκώντας "Τσακίστε τους φασίστες" είναι ένα κάλεσμα για ενότητα ενάντια σε αυτήν την κακόβουλη δύναμη, μια υπενθύμιση ότι ο αγώνας για την εργατική αυτονομία είναι αναπόσπαστος από τον αγώνα για μια δίκαιη και δημοκρατική κοινωνία.

ΙΙΙ. Τα Συστημικά Ίδρυα του Φασισμού

Για να εξαλείψουμε πραγματικά τον φασισμό, είναι απαραίτητο να αναγνωρίσουμε και να αντιμετωπίσουμε τις συστημικές συνθήκες που τον τρέφουν. Μια κοινωνία που χαρακτηρίζεται από τεράστια ανισότητα εισοδήματος, περιορισμένη πρόσβαση σε εκπαίδευση και υγειονομική περίθαλψη, καθώς και θεσμοθετημένες διακρίσεις, δημιουργεί το κατάλληλο έδαφος για την άνθηση εξτρεμιστικών ιδεολογιών. Έτσι, το κάλεσμα να αντιμετωπιστεί "το σύστημα που τους γεννά" είναι ένα κάλεσμα για την αποδιάρθρωση των δομών που διατηρούν την ανισότητα και για τη δημιουργία ενός νέου παραδείγματος βασισμένου στη δικαιοσύνη, την αλληλεγγύη και την κοινή ευημερία.

IV. Omnia Sunt Communia: Η Όραση της Κοινής Ιδιοκτησίας

Η φράση "Omnia Sunt Communia" - "Όλα είναι κοινά" - συνοψίζει τον φιλοδοξία να δημιουργηθεί μια κοινωνία όπου πόροι, ευκαιρίες και πλεονεκτήματα μοιράζονται από όλους. Είναι μια απόρριψη της ιδέας ότι ο πλούτος και η εξουσία πρέπει να συσσωρεύονται στα χέρια μερικών εκλεκτών, και μια επαναβεβαίωση της πεποίθησης στην κοινή ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής.

V. Η Επίκαιροτητα στη Σύγχρονη Κοινωνία

Στον 21ο αιώνα, ο καλεσμός για την εργατική αυτονομία, η καταδίκη του φασισμού και η απαίτηση για κοινή ιδιοκτησία παραμένουν εξίσου επίκαιροι. Καθώς αντιμετωπίζουμε παγκόσμιες προκλήσεις όπως η κλιματική αλλαγή, η οικονομική ανισότητα και η αναβίωση εξτρεμιστικών ιδεολογιών, αυτές οι ιδέες παρέχουν μια πορεία προς έναν πιο περιλαμβαντικό, βιώσιμο και δίκαιο μέλλον.

Συμπέρασμα

"Ζήτω η εργατική αυτονομία. Τσακίστε τους φασίστες και το σύστημα που τους γεννά. Omnia sunt communia" αποτελεί μια ισχυρή δήλωση που αντηχεί στο χρόνο και τον χώρο. Καλεί μας να σταθούμε ενωμένοι στην προσπάθεια για μια κοινωνία όπου η εργασία είναι αξιοπρεπής, ο φασισμός είναι ηττημένος και τα καρπά της γης μοιράζονται από όλους. Είναι μια επιβεβαίωση της συλλογικής μας δύναμης να διαμορφώσουμε ένα μέλλον που υποστηρίζει την ενσωματωμένη αξία και ισότητα κάθε ατόμου.](https://chat.openai.com/c/c39e4077-ad27-4185-8aa7-f5546e5b5008)

[#Αντιφασιστικός #Συντονισμός #Αθήνας - #Πειραιά](https://www.facebook.com/antifasistikos.syntonismos)

#PavlosFyssas #ΠαύλοςΦύσσας

Εφόσον ο εργάτης περνά το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη διαδικασία
της παραγωγής, οι συνθήκες της παραγωγικής διαδικασίας είναι σε μεγάλο βαθμό οι
συνθήκες της ενεργούς διαδικασίας ζωής του ή οι συνθήκες διαβίωσής του και
η οικονομία σε αυτές τις συνθήκες διαβίωσης είναι μια μέθοδος αύξησης του ποσοστού του
κέρδους. Όπως είδαμε νωρίτερα η εξαντλητική εργασία, η μεταμόρφωση του
εργάτη σε υποζύγιο, είναι ένα μέσο αύξησης του κεφαλαίου, ή
επιτάχυνση της παραγωγής υπεραξίας. Μια τέτοια οικονομία εκτείνεται στην
υπερπλήρωση κλειστών και ανθυγιεινών χώρων με εργάτες, ή, όπως
οι καπιταλιστές το λένε, στην εξοικονόμηση χώρου' στο συνωστισμό επικίνδυνων μηχανημάτων
σε κοντινή απόσταση χωρίς τη χρήση συσκευών ασφαλείας, παραμελώντας κανόνες
ασφαλείας στις διαδικασίες παραγωγής που είναι επιβλαβείς για την υγεία ή, όπως στην εξόρυξη,
συνδεδεμένες με κίνδυνο, κλπ. Για να μην αναφέρουμε την απουσία όλων εκείνων των εγκαταστάσεων
που θα έκαναν την παραγωγική διαδικασία ανθρώπινη, ευχάριστη ή τουλάχιστον υποφερτή.
Από την καπιταλιστική σκοπιά αυτό θα ήταν αρκετά άχρηστη και
παράλογη σπατάλη. Ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής είναι γενικά, παρ'
όλη του την τσιγκουνιά, εντελώς σπάταλος με το ανθρώπινο υλικό του,
όπως, αντίθετα, χάρη στη μέθοδο διανομής των προϊόντων
μέσω του εμπορίου και του τρόπου του ανταγωνισμού, είναι πολύ σπάταλο
με τα υλικά μέσα, με αποτέλεσμα η κοινωνία να χάνει ό,τι κερδίζει ο ατομικός
καπιταλιστής.

Since the labourer passes the greater portion of his life in the process
of production, the conditions of the production process are largely the
conditions of his active life process, or his living conditions, and
economy in these living conditions is a method of raising the rate of
profit; just as we saw earlier^a that overwork, the transformation of
the labourer into a work horse, is a means of increasing capital, or
speeding up the production of surplus value. Such economy extends to
overcrowding close and unsanitary premises with labourers, or, as
capitalists put it, to space saving; to crowding dangerous machinery
into close quarters without using safety devices, to neglecting safety
rules in production processes pernicious to health, or, as in mining,
bound up with danger, etc. Not to mention the absence of all provisions
to render the production process human, agreeable, or at least bearable.
From the capitalist point of view this would be quite a useless and
senseless waste. The capitalist mode of production is generally, despite
all its niggardliness, altogether too prodigal with its human material,
just as, conversely, thanks to its method of distribution of products
through commerce and manner of competition, it is very prodigal with its
material means, and loses for society what it gains for the individual
capitalist.

^a See Vol. 35, pp. 239-307. [Karl #Marx, #MECW, vol. 37, p. 90]

Artwork: [This painting depicts a woman examining her work on a lathe at a factory in Britain during World War II. Her eyes are not protected. Creator: Knight, Laura](https://en.wikipedia.org/wiki/Occupational_safety_and_health)

Το χαρακτηριστικό γνώρισμα αυτού του είδους εξοικονόμησης σταθερού κεφαλαίου
που προκύπτει από την προοδευτική ανάπτυξη της βιομηχανίας είναι ότι η άνοδος
στο ποσοστό κέρδους σε /μια /γραμμή ενός κλάδου εξαρτάται από την εξέλιξη
της παραγωγικής δύναμης της εργασίας σε μια /άλλη. /Αυτό που
ωφελείται σε αυτή την περίπτωση ο καπιταλιστής είναι για άλλη μια φορά ένα κέρδος που παράγεται από
την κοινωνική εργασία, αν όχι προϊόν των εργατών που εκμεταλλεύεται ο ίδιος.
Μια τέτοια εξέλιξη της παραγωγικής δύναμης είναι και πάλι ανιχνεύσιμη σε τελευταία
ανάλυση στην κοινωνική φύση της εργασίας που ασχολείται με την παραγωγή· στον
καταμερισμό της εργασίας στην κοινωνία· και στην ανάπτυξη της
πνευματικής εργασίας, ιδιαίτερα στις φυσικές επιστήμες. Αυτό που
ο καπιταλιστής αξιοποιεί έτσι είναι τα πλεονεκτήματα ολόκληρου του συστήματος του
κοινωνικού καταμερισμού της εργασίας. Είναι η ανάπτυξη της παραγωγικής δύναμης
της εργασίας στον εξωτερικό τομέα της, σε εκείνον τον τομέα που την προμηθεύει
με μέσα παραγωγής, όπου η αξία του σταθερού κεφαλαίου
που απασχολείται από τον καπιταλιστή μειώνεται σχετικά και κατά συνέπεια
το ποσοστό κέρδους αυξάνεται.

The characteristic feature of this kind of saving of constant capitalarising from the progressive development of industry is that the rise in
the rate of profit in /one /line of industry depends on the development
of the productive power of labour in /another. /Whatever falls to the
capitalist's advantage in this case is once more a gain produced by
social labour, if not a product of the labourers he himself exploits.
Such a development of productive power is again traceable in the final
analysis to the social nature of the labour engaged in production; to
the division of labour in society; and to the development of
intellectual labour, especially in the natural sciences. What the
capitalist thus utilises are the advantages of the entire system of the
social division of labour. It is the development of the productive power
of labour in its exterior department, in that department which supplies
it with means of production, whereby the value of the constant capital
employed by the capitalist is relatively lowered and consequently the
rate of profit is raised. [Karl #Marx, #MECW, vol. 37, p. 85]

Artwork: Diego Rivera, Detroit Industry Mural

Η #επιστήμη δεν τα ξέρει όλα. Η #θρησκεία δεν ξέρει τίποτα.

#Science doesn't know everything. #Religion doesn't know anything. - @Aron_Ra

Artwork: [The Creation of Adam
Italian: Creazione di Adamo
Artist #Michelangelo
Year c. 1512
Type Fresco
Dimensions 280 cm × 570 cm (9 ft 2 in × 18 ft 8 in)[1]](https://en.wikipedia.org/wiki/The_Creation_of_Adam)

#Malatesta #anarchy #anarchism #solidarity #love #freedom #justice

#Αντιφασιστικός Συντονισμός #Αθήνας - #Πειραιά

#ΠαύλοςΦύσας #killahp

[write an essay for the following thoughts:

“Στην #αναρχία δε θα φτάσουμε ούτε σήμερα, ούτε αύριο, ούτε ποτέ. Στην αναρχία θα πορευόμαστε σήμερα, αύριο και για πάντα.”

— Errico #Malatesta

“#Communism is for us not a state of affairs which is to be established , an ideal to which reality [will] have to adjust itself. We call communism the real movement which abolishes the present state of things. The conditions of this movement result from the premises now in existence.”

— Friedrich #Engels & Karl #Marx - The German Ideology, 1845

Σήμερα η αναρχία είναι θυμός, θανάσιμο μίσος και αιώνιος πόλεμος ενάντια σε όλους τους καταπιεστές και τους εκμεταλλευτές που υπάρχουν πάνω στη γη• είναι η απαράγραπτη διεκδίκηση των καταπιεσμένων, είναι το σύμφωνο συμμαχίας τους, η πολεμική κραυγή τους˗ ανελέητος πόλεμος όσο στη γη θα υπάρχει ακόμα έστω και ένα αφεντικό, έστω και ένας εκμεταλλευτής. Αναρχία σημαίνει ακατάπαυστη, αδιάκοπη εξέγερση, ενάντια σε κάθε κατεστημένη τάξη• πόλεμος ενάντια σε κάθε κρατική αρχή, που διεξάγεται με όλους τους δυνατούς τρόπους και με όλες τις δυνατές μορφές: με το γραπτό λόγο και κάθε άλλο μέσο έκφρασης, με τις πράξεις περιφρόνησης και εχθρότητας και προπάντων με τα όπλα.

— Είναι από το κείμενο του Ιταλού αναρχοκομμουνιστή Κάρλο #Καφιέρο “Επανάσταση”, Αναρχία και Κομμουνισμός.
ChatGPT

Title: The Everlasting Pursuit of Anarchy: A Call to Arms

Introduction:

The words of Errico Malatesta and Karl Marx, echoed through time, resonate as a clarion call for those who yearn for a world free from oppression and exploitation. They paint a vivid picture of the ceaseless struggle that defines the path to anarchy. In this essay, we delve into the essence of anarchy as an unyielding force, an unwavering commitment to the emancipation of the oppressed, and an unrelenting battle against all forms of tyranny.

I. Anarchy: A Battle Cry for the Oppressed:

Malatesta's proclamation encapsulates the spirit of anarchy as an unquenchable fury, a lethal animosity, and an eternal warfare against oppressors and exploiters. It is the unscripted demand of the downtrodden, a covenant of solidarity among them, a war cry that endures as long as even a single master, even a single exploiter, exists on Earth. Anarchy signifies a relentless, uninterrupted uprising against every established order.

II. Anarchy: The Real Movement Towards Liberation:

Marx and Engels, in "The German Ideology," challenge the notion of communism as a static ideal waiting to be realized. They define communism as a living, breathing movement that seeks to dismantle the prevailing status quo. This movement draws its energy from the current conditions and premises in existence. Anarchy aligns with this view, rejecting the notion of a distant utopia and emphasizing the urgency of immediate action.

III. Anarchy in Action:

Carlo Cafiero's words emphasize that anarchy is not a passive philosophy but an active pursuit. It is a perpetual rebellion against entrenched power structures, conducted through every available means of expression, from the written word to acts of defiance and, above all, through arms. Anarchy demands a willingness to engage in all forms of struggle to dismantle the institutions of authority.

IV. The Everlasting Journey:

The journey towards anarchy is not confined to a specific era or generation. It transcends the limitations of time and space, encompassing the struggles of countless individuals who have dared to challenge the established norms. It is a legacy passed down through the ages, a torch carried by those who refuse to accept a world marred by hierarchy and exploitation.

Conclusion:

Errico Malatesta's proclamation and the words of Marx, Engels, and Carlo Cafiero converge to form a powerful testament to the enduring spirit of anarchy. It is not a distant utopia, but a lived reality that demands relentless action. Anarchy is a commitment to the eternal battle against oppression, a call to arms that reverberates through time. Today, tomorrow, and forever, the pursuit of anarchy will continue, fueled by the unwavering determination of those who refuse to accept a world that perpetuates inequality and injustice.](https://chat.openai.com/c/ede80528-e60d-4024-acf1-ebd743985897)

Artwork: Diego Rivera - "Man at the Crossroads" (1934, destroyed):

#Κομμουνισμός - «μια ένωση στην οποία η ελεύθερη ανάπτυξη του καθενός [ατόμου] είναι η προϋπόθεση για την ελεύθερη ανάπτυξη όλων».

— #Marx & #Engels, Manifesto (1848)

#Communism - “an association in which the free development of each [individual] is the condition for the free development of all.”

— #Marx & #Engels, Manifesto (1848)

Artwork: The celebration of the election of the #Commune, 28 March 1871

[Description
Italiano: Proclamazione della Comune, Parigi, 28 marzo 1871
Date 1871
Source http://www.paperblog.fr/4317074/la-commune-proclamee-le-28-mars-1871/
Author Unknown author](https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Commune_28_mars.jpeg)

#Blackpower, I am not your #Negro, #Attica 1971

[translate in english and expand on the following: "Οι εργάτες την (παραγωγική/αξιακή) συνεργασία (cooperation) τους την δινουν (συνειδητα ή ασυνείδητα) δωρεαν στον καπιταλιστη κατοχο των μεσων παραγωγης, μεσων διαβιωσης και χρηματος (M -- C [MP+L]) -- C [commodities] -- M' με M' > M"
ChatGPT

The statement you provided is in Greek and it discusses the relationship between #workers and #capitalist owners in the process of #production and #exchange. I'll provide a translation into English and then expand on its meaning:

Translation:
"Workers, consciously or unconsciously, provide their (productive/value-creating) cooperation to the capitalist owner of the means of production, means of subsistence, and money (M -- C [MP+L]) -- C [commodities] -- M' with M' > M."

Expansion:
This statement delves into the dynamics of capitalist production and exchange, highlighting the fundamental relationship between workers and capitalist owners. Here's a breakdown of the key concepts:

Workers' Cooperation (Παραγωγική/Αξιακή Συνεργασία):
This refers to the collective effort, skill, and labor provided by workers in the production process. It encompasses both the physical work done and the intellectual contributions that lead to the creation of goods or services.

Capitalist Owner (Καπιταλιστής Κάτοχος):
This refers to the individual or entity that owns and controls the means of production, which includes machinery, factories, and other resources required for production. In this context, the capitalist is also the owner of means of subsistence (essential goods for living) and money.

Means of Production, Subsistence, and Money (Μέσα Παραγωγής, Διαβίωσης, και Χρήματος):
This encompasses the tools, materials, and facilities necessary for producing goods or services (means of production), as well as the resources needed for daily life (means of subsistence) and money for transactions and investments.

Exchange Process (M -- C -- M'):
This represents the core process of capitalist production and exchange. It starts with the capitalist investing money (M) to purchase means of production and labor (C [MP+L]). Then, through the production process, commodities (C) are created. These commodities are then sold in the market for a higher sum of money (M'), resulting in profit if M' is greater than M.

Conscious or Unconscious Contribution:
This recognizes that workers may or may not be fully aware of the economic implications of their labor. Some workers may consciously understand that their efforts contribute to the capitalist's profit, while others may not be as aware of the broader economic context.

In summary, the statement highlights the unequal power dynamic in capitalist systems. Workers, by providing their labor and expertise, play a crucial role in the production process. However, the fruits of their labor, represented by the commodities produced, ultimately benefit the capitalist owner in terms of profit. This dynamic is central to the critique of capitalism, emphasizing issues of exploitation and unequal distribution of wealth.](https://chat.openai.com/c/1535a1a9-8474-4f49-9f2e-fcb6c73954d3)

Artwork: [The Factory, 1898
(Die Fabrik, 1898)
Maximilien Luce
1898 · oil on canvas
Post Impressionism](https://www.meisterdrucke.ie/fine-art-prints/Maximilien-Luce/833557/The-Factory%2C-1898.html)

«Αν αγαπάς χωρίς να προκαλείς αγάπη σε αντάλλαγμα — δηλαδή, αν η αγάπη σου ως αγάπη δεν παράγει αμοιβαία αγάπη' αν μέσα από μια ζωντανή έκφραση του εαυτού σου ως ερωτευμένου ανθρώπου δεν κάνεις τον εαυτό σου αγαπημένο πρόσωπο, τότε η αγάπη σου είναι ανίκανη — ατυχία».

[“If you #love without evoking love in return — that is, if your loving as loving does not produce #reciprocal love; if through a living expression of yourself as a loving person you do not make yourself a loved person, then your love is impotent — misfortune” (#Marx).](https://epochemagazine.org/.../marx-and-anti-oedipus-on.../)

Artwork: "The Lovers" by René #Magritte