bi kavramı yuva bellemek. onun içinde kaybolup gitmek, benim için felsefeden geriye tek kalıcı şey olmuş.

felsefeye alıştıktan sonra bırakmak imkansız gibi gelir, yeri dolmaz gibi. valla hepten bırakabilmek, felsefeyi yapmaktan daha zormuş cidden. sanki felsefe yapan kişi kendini bi ateş çemberine hapseder de ordan çıkmak ancak o ateşi çalmakla mümkünmüş gibi.

cidden, kavramlar kalıcı oldu ama ben ordan kaçmayı becerdim