هنگامی که از آناکساگوراس [فیلسوف ِ پیشاسقراطی] پرسیدند چرا آدمی باید زندگی را بر مرگ ترجیح دهد، پاسخ داد
«بخاطر دیدنِ آسمان‌ها و آنچه در آن است، یعنی خورشید، ماه، و ستارگان!».
سخن او دربردارنده‌ی این معنا است که امور دیگر فاقد ِ ارزش اند.
ارسطو؛ رساله‌ی *ترغیب به فلسفه*
@Phifoo
اون قسمت «ترجیح داد» خیلی نظرم رو جلب کرد.
ینی انگار زندگی و مرگ هم‌ارزش اند، ولی خب حالا باید یکیشو انتخاب کنیم. و توی این انتخاب آزاد ایم.
یه برداشت سطحی دارم که ماه و خورشید رو به معنی دقیقش در نظر بگیرم. ولی نمیدونم اشاره به چیز دیگه‌ای هم داره یا نه. ماه و خورشید دال بر چیزای دیگه هم هست؟ مثلا شناخت طبیعت و اینا؟
نمیدونم چرا "ترجیح‌دادن" این رو به ذهن ِ تو آورده که هر دو هم‌ارزش اند و ترجیح دادن ِ یکی بر دیگری آزادانه و لابد بی‌مبنا و سلیقه‌یی است.
ترجیح دادن می‌تواند و می‌باید بر دلیل مبتنی باشد.
@Phifoo
واسه من جالبه که آزاد بودن رو سلیقه‌ای برداشت کردی!
البته برای منم صرفا جالب بود. من که کاملا غریزی زنده ام. ینی خیلی دلیل عقلانی ندارم. ولی یه میل به بقا و ازین چیزا نمیذاره خودمو بکشم.
حالا آناکساگوراس دیگه خیلی شکم‌ش سیر بوده والا
آره شکم باید سیر باشه. برده‌ها نمی‌تونند بفلسفند. زندگی‌ی برده‌وار هم ارزشمند نیست.
