beğendiği insanlar bi araya gelince iyi bi işin ortaya çıkacağına inanmak diye bi yaşama hali var. alakasız 4 komedyeni yan yana koyup “şu dörtlünün oynadığı film” diyerekten zevke geliyorlar misal. bunun aile içi psikolojiyle alakalı bi sebebi varsa onu bilemem. ne bileyim “ailemiz bi aradayken her şey daha iyi oluyordu” gibisinden bi psikoloji falan. ama daha basit bi sebebi de var gibi geliyo bana. mesela hiçbi şey üretmemiş olmak. bi şeyler üretmeyi “iyi olan her şeyin bi koleksiyonu” gibi görüyo zorunlu olarak.

her durumda beyinde baya parazitik bi tembellik yarattığı kesin. sadece bi şey üretmek açısından değil, birisini beğenmeyi bile düzgün beceremediğini gösteriyor.