gördüğüm yerde başını ezmek istediğim bi insan davranışı hatırladım.

bi takım işler farklı gelişmiş, okey. sen kendi kendine “olur öyle” deyip kafaya takmamışsın. karşıdaki lüzumsuzlardan biri bunun çoktan seni sinirlendirmesi, üzmesi, strese sokması gerektiğine karar vermiş ve sanki üfleyince uçarmışsın muamelesiyle sana “boşver, sinirlenme” triplerine giriyo misal.

bu parazitin yaptığı şeyi masum zannedecekler için söyleyim, kendileri dünyanın en leş manipülasyon döngüsündeler.

bu ne biliyo musunuz, bu sizin çoktan “olur öyle” parantezine alıp hayatınıza devam edebiliyor olma ihtimalinizin sırtında yuvalanmaya and içmiş, parazitik bi yaşam formu.

o olay karşısında nası bu kadar çevik davranabildiğiniz gerçeğine katlanamamış, ona beklediği ulufeyi dağıtana kadar, o güne doğru ona güvendiğiniz her ortak deneyiminizi bu kumara ortak edip sırtınızda yaşamaya devam edeceğini size hissettirmek istiyor.

beklenmedik gelişmeleri böyle karşılayabilmenin, kendisi gibi parazitleri hayatından dışlamakla mümkün olacağını kavramaya yetenekli değil.