bi süredir psikolojik kararlılığımı yitirmiş gibiyim. derin bunalımlarda değilim tabii, ama herhangi bi ruh halimi korumakta da çok zorlanıyorum. öfkem bile elimden kayıp gidiyor gibi.
neyse, bütün bunları daha da kötüleştiren bi alışkanlığımla arama mesafe koymaya karar verdim: şeker.
şekerin kimyasından falan ziyade, matematiği çok korkunç gelmeye başladı. bi şeyin tadının güzel olacağı kadar şeker eklenmesi için onun kalorisinin baya minimum %50'sinin falan şekerden gelmesi gerekiyor (çoğu zaman %85/90'lara kadar çıkıyor).
bi şey, herhangi bi deneyimi belirlemekte bu kadar konsantre bi forma sahipse, ordan bi hezimetin çıkması kaçınılmaz. bu cinsellikte falan da böyle, bi insan çok konsantre bi özelliğiyle çekici gelmişse bana sağlıklı bi iletişim yürütemiyorum. bendeki bi alışkanlığın artık hata raporu verdiğini okuyabiliyorum ordan mesela.
o yüzden, şekere yallah diyoruz...
@nnowwherre aynı kararı sigara ile almıştım ben de. kendimi yoğun maruz bıraktığım şeyleri sorguladığımda genelde altında iyi motivasyonlar olmuyor. sonuçları da iyi olmuyor verdiğin örnekte olduğu gibi. bu işte bir hinlik var diye düşünmek gerek. bu yeni yıla çok radikal değişiklikler ile giriyorum. hayatımı aldım önüme tekme tokat girdim. şekeri bırakman konusunda da sevindim. zaten modern diyetimiz bir şekilde ihtiyacımızdan fazlasını sokmayı başarıyor.
2024 hedefi gibi düşünmemiştim ama bu olayı daha sağlam hale getirdi. teşekkürler ve sana da başarılar 
