rotenotes @rotenotes@social.cleverlibre.org

[#Αντιφασιστικός #Συντονισμός #Αθήνας - #Πειραιά](https://www.facebook.com/antifasistikos.syntonismos)

#PavlosFyssas #ΠαύλοςΦύσσας

Εφόσον ο εργάτης περνά το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη διαδικασία
της παραγωγής, οι συνθήκες της παραγωγικής διαδικασίας είναι σε μεγάλο βαθμό οι
συνθήκες της ενεργούς διαδικασίας ζωής του ή οι συνθήκες διαβίωσής του και
η οικονομία σε αυτές τις συνθήκες διαβίωσης είναι μια μέθοδος αύξησης του ποσοστού του
κέρδους. Όπως είδαμε νωρίτερα η εξαντλητική εργασία, η μεταμόρφωση του
εργάτη σε υποζύγιο, είναι ένα μέσο αύξησης του κεφαλαίου, ή
επιτάχυνση της παραγωγής υπεραξίας. Μια τέτοια οικονομία εκτείνεται στην
υπερπλήρωση κλειστών και ανθυγιεινών χώρων με εργάτες, ή, όπως
οι καπιταλιστές το λένε, στην εξοικονόμηση χώρου' στο συνωστισμό επικίνδυνων μηχανημάτων
σε κοντινή απόσταση χωρίς τη χρήση συσκευών ασφαλείας, παραμελώντας κανόνες
ασφαλείας στις διαδικασίες παραγωγής που είναι επιβλαβείς για την υγεία ή, όπως στην εξόρυξη,
συνδεδεμένες με κίνδυνο, κλπ. Για να μην αναφέρουμε την απουσία όλων εκείνων των εγκαταστάσεων
που θα έκαναν την παραγωγική διαδικασία ανθρώπινη, ευχάριστη ή τουλάχιστον υποφερτή.
Από την καπιταλιστική σκοπιά αυτό θα ήταν αρκετά άχρηστη και
παράλογη σπατάλη. Ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής είναι γενικά, παρ'
όλη του την τσιγκουνιά, εντελώς σπάταλος με το ανθρώπινο υλικό του,
όπως, αντίθετα, χάρη στη μέθοδο διανομής των προϊόντων
μέσω του εμπορίου και του τρόπου του ανταγωνισμού, είναι πολύ σπάταλο
με τα υλικά μέσα, με αποτέλεσμα η κοινωνία να χάνει ό,τι κερδίζει ο ατομικός
καπιταλιστής.

Since the labourer passes the greater portion of his life in the process
of production, the conditions of the production process are largely the
conditions of his active life process, or his living conditions, and
economy in these living conditions is a method of raising the rate of
profit; just as we saw earlier^a that overwork, the transformation of
the labourer into a work horse, is a means of increasing capital, or
speeding up the production of surplus value. Such economy extends to
overcrowding close and unsanitary premises with labourers, or, as
capitalists put it, to space saving; to crowding dangerous machinery
into close quarters without using safety devices, to neglecting safety
rules in production processes pernicious to health, or, as in mining,
bound up with danger, etc. Not to mention the absence of all provisions
to render the production process human, agreeable, or at least bearable.
From the capitalist point of view this would be quite a useless and
senseless waste. The capitalist mode of production is generally, despite
all its niggardliness, altogether too prodigal with its human material,
just as, conversely, thanks to its method of distribution of products
through commerce and manner of competition, it is very prodigal with its
material means, and loses for society what it gains for the individual
capitalist.

^a See Vol. 35, pp. 239-307. [Karl #Marx, #MECW, vol. 37, p. 90]

Artwork: [This painting depicts a woman examining her work on a lathe at a factory in Britain during World War II. Her eyes are not protected. Creator: Knight, Laura](https://en.wikipedia.org/wiki/Occupational_safety_and_health)

Το χαρακτηριστικό γνώρισμα αυτού του είδους εξοικονόμησης σταθερού κεφαλαίου
που προκύπτει από την προοδευτική ανάπτυξη της βιομηχανίας είναι ότι η άνοδος
στο ποσοστό κέρδους σε /μια /γραμμή ενός κλάδου εξαρτάται από την εξέλιξη
της παραγωγικής δύναμης της εργασίας σε μια /άλλη. /Αυτό που
ωφελείται σε αυτή την περίπτωση ο καπιταλιστής είναι για άλλη μια φορά ένα κέρδος που παράγεται από
την κοινωνική εργασία, αν όχι προϊόν των εργατών που εκμεταλλεύεται ο ίδιος.
Μια τέτοια εξέλιξη της παραγωγικής δύναμης είναι και πάλι ανιχνεύσιμη σε τελευταία
ανάλυση στην κοινωνική φύση της εργασίας που ασχολείται με την παραγωγή· στον
καταμερισμό της εργασίας στην κοινωνία· και στην ανάπτυξη της
πνευματικής εργασίας, ιδιαίτερα στις φυσικές επιστήμες. Αυτό που
ο καπιταλιστής αξιοποιεί έτσι είναι τα πλεονεκτήματα ολόκληρου του συστήματος του
κοινωνικού καταμερισμού της εργασίας. Είναι η ανάπτυξη της παραγωγικής δύναμης
της εργασίας στον εξωτερικό τομέα της, σε εκείνον τον τομέα που την προμηθεύει
με μέσα παραγωγής, όπου η αξία του σταθερού κεφαλαίου
που απασχολείται από τον καπιταλιστή μειώνεται σχετικά και κατά συνέπεια
το ποσοστό κέρδους αυξάνεται.

The characteristic feature of this kind of saving of constant capitalarising from the progressive development of industry is that the rise in
the rate of profit in /one /line of industry depends on the development
of the productive power of labour in /another. /Whatever falls to the
capitalist's advantage in this case is once more a gain produced by
social labour, if not a product of the labourers he himself exploits.
Such a development of productive power is again traceable in the final
analysis to the social nature of the labour engaged in production; to
the division of labour in society; and to the development of
intellectual labour, especially in the natural sciences. What the
capitalist thus utilises are the advantages of the entire system of the
social division of labour. It is the development of the productive power
of labour in its exterior department, in that department which supplies
it with means of production, whereby the value of the constant capital
employed by the capitalist is relatively lowered and consequently the
rate of profit is raised. [Karl #Marx, #MECW, vol. 37, p. 85]

Artwork: Diego Rivera, Detroit Industry Mural

Ωστόσο, δεν μπορούμε ποτέ να έχουμε πραγματική πολιτική δημοκρατία αν δεν έχουμε, επίσης, οικονομική δημοκρατία - δηλαδή, τη δυνατότητα όλων των ανθρώπων να διαχειρίζονται από κοινού τους χώρους εργασίας τους, να συμμετέχουν στη λήψη των αποφάσεων για το πώς χρησιμοποιούνται τα πλεονάσματα στη δημιουργία των οποίων συμβάλλουν, να διαχειρίζονται από κοινού τους τοπικούς φυσικούς πόρους στους οποίους βασίζονται, και να μοιράζονται τα οικονομικά όσο και πολιτιστικά, κοινωνικά, πνευματικά, διανοητικά και άλλα οφέλη που προκύπτουν από τους κοινόχρηστους πόρους. Όσο έχουμε μια αγορά διαιρεμένη μεταξύ εκείνων που δεν έχουν τίποτα να πουλήσουν παρά μόνο την εργασία τους και εκείνων που κατέχουν όλα τα σημαντικά περιουσιακά στοιχεία, δεν θα υπάρχει οικονομική δημοκρατία, και η πολιτική δημοκρατία θα είναι ελλιπής.

[εφημερίδα ΔΡΑΣΗ: Οικονομική δημοκρατία αντί της μετα-βιομηχανικής φεουδαρχίας](http://efimeridadrasi.blogspot.com/2012/09/blog-post_15.html)

Yet, we can never have true political democracy if we do not also have economic democracy – that is, the ability of all people to co-manage their workplaces, to be involved in deciding how the surpluses they help generate are used, to co-manage the local natural resources that they rely on, and to share in the economic as well as cultural, social, spiritual, intellectual and other benefits arising from shared resources. As long as we have a market divided between those who have nothing to sell but their labor, and those who own all the important assets, there will be no economic democracy, and political democracy will be incomplete.

[Occupy: A Path toward Economic Democracy Instead of Post-industrial Feudalism | The Future of Occupy](http://thefutureofoccupy.org/2012/04/occupy-a-path-toward-economic-democracy-instead-of-post-industrial-feudalism/)

#economicdemocracy #communism #politicaldemocracy

Υπάρχει μια συλλογική αποτυχία της φαντασίας όταν οι άνθρωποι αποτυγχάνουν να συνειδητοποιήσουν ότι όλοι οι εργαζόμενοι μαζί μπορούν να κατέχουν μια επιχείρηση και να διαχειρίζονται δημοκρατικά τις υποθέσεις της, και ότι όλοι οι άνθρωποι που ζουν σε έναν τόπο μπορούν να διαχειριστούν δημοκρατικά και βιώσιμα τους κοινούς φυσικούς πόρους, προκειμένου να παρέχουν αρκετά για όλους (όπως και για τις μελλοντικές γενιές).

[εφημερίδα ΔΡΑΣΗ: Οικονομική δημοκρατία αντί της μετα-βιομηχανικής φεουδαρχίας](http://efimeridadrasi.blogspot.com/2012/09/blog-post_15.html)

There’s a collective failure of the imagination when people fail to realize that all the employees together can own a company and democratically manage its affairs, and that all the people living in a place can democratically and sustainably manage shared natural resources in order to provide enough for all (including for future generations).

[Occupy: A Path toward Economic Democracy Instead of Post-industrial Feudalism | The Future of Occupy](http://thefutureofoccupy.org/2012/04/occupy-a-path-toward-economic-democracy-instead-of-post-industrial-feudalism/)

#economicdemocracy #communism #democracy #democracyatwork #economy

Η #επιστήμη δεν τα ξέρει όλα. Η #θρησκεία δεν ξέρει τίποτα.

#Science doesn't know everything. #Religion doesn't know anything. - @Aron_Ra

Artwork: [The Creation of Adam
Italian: Creazione di Adamo
Artist #Michelangelo
Year c. 1512
Type Fresco
Dimensions 280 cm × 570 cm (9 ft 2 in × 18 ft 8 in)[1]](https://en.wikipedia.org/wiki/The_Creation_of_Adam)

#Malatesta #anarchy #anarchism #solidarity #love #freedom #justice

Το #νεοφιλελεύθερο δόγμα είναι πάντα τριπλό:

1. #Περικοπή των #δημοσίων #δαπανών.
2. #Ιδιωτικοποιήστε τα πάντα.
3. #Απορρύθμιση.

Είναι καλό μόνο στη #συσσώρευση #πλούτου στην κορυφή.
Απέτυχε σε οτιδήποτε άλλο στη Χιλή τη δεκαετία του '70, αλλού στις δεκαετίες του '80, του '90, των 00s και των 10s.

Θα αποτύχει ξανά, αλλά θα κάνει την ολιγαρχία πλουσιότερη.

Πόσες φορές θα αποτύχει αυτό το μοντέλο προτού σταματήσουμε να πιστεύουμε ότι οι πωλητές λαδιού φιδιού το διακινούν;
Πόσες γενιές πρέπει να υποφέρουν πριν δοκιμάσουμε μια καλύτερη προσέγγιση;

#Αντιφασιστικός Συντονισμός #Αθήνας - #Πειραιά

#ΠαύλοςΦύσας #killahp

Αν θέλω να πω ότι ένα υπολογιστικό εργαλείο μπορεί (εκτεταμένα) να «λογίσει», αναζητώ τις ακόλουθες δυνατότητες:

(1) Η ικανότητα να συναχθεί ένας γενικός κανόνας από παραδείγματα, όσο και
(α) αναφέρετε/περιγράψτε τη γενική περίπτωση και
β) εφαρμόζει με συνέπεια τον γενικό κανόνα σε νέα παραδείγματα.
(2) Η δυνατότητα κάθετης πλοήγησης στον προβληματικό χώρο, δηλαδή
(α) αναλύει τα μεγάλα προβλήματα σε μικρότερα υποπροβλήματα και
(β) συνθέτει λύσεις σε υποπροβλήματα για να βρουν λύσεις σε μεγαλύτερα προβλήματα.
(3) Η ικανότητα επίλυσης προβλημάτων με χρήση αναδρομής/επαγωγής.
(4) Η ικανότητα να αμφισβητείται εάν η ίδια η ερώτηση είναι καλοσχηματισμένη ή εάν υπάρχει λάθος ή λανθασμένη/παράλογη υπόθεση ή έλλειψη πληροφοριών στην ερώτηση/προδιαγραφή/θεώρημα.
(5) Η ικανότητα να ανακαλύπτουμε σχέσεις μεταξύ διαφορετικών εννοιών/ιδεών/αντικειμένων και στη συνέχεια να προσαρμόζουμε με συνέπεια κανόνες που έχουν μάθει σε αυτές τις σχέσεις.
(6) Η ικανότητα να θέτει κανείς τις σωστές ερωτήσεις για να τον καθοδηγήσει προς μια απάντηση (ή μια καλύτερη ερώτηση) όταν δεν γνωρίζει την απάντηση (ή η ερώτηση είναι κακοσχηματισμένη).

Οπότε ναι, έχω υψηλά πρότυπα για τη χρήση αυτής της ορολογίας, ακόμη και όταν χρησιμοποιείται καθαρά επεκτατικώς. Νομίζω ότι τα τρέχοντα σημεία αναφοράς «συλλογισμού» είναι παράλογα.

[write an essay for the following thoughts:

“Στην #αναρχία δε θα φτάσουμε ούτε σήμερα, ούτε αύριο, ούτε ποτέ. Στην αναρχία θα πορευόμαστε σήμερα, αύριο και για πάντα.”

— Errico #Malatesta

“#Communism is for us not a state of affairs which is to be established , an ideal to which reality [will] have to adjust itself. We call communism the real movement which abolishes the present state of things. The conditions of this movement result from the premises now in existence.”

— Friedrich #Engels & Karl #Marx - The German Ideology, 1845

Σήμερα η αναρχία είναι θυμός, θανάσιμο μίσος και αιώνιος πόλεμος ενάντια σε όλους τους καταπιεστές και τους εκμεταλλευτές που υπάρχουν πάνω στη γη• είναι η απαράγραπτη διεκδίκηση των καταπιεσμένων, είναι το σύμφωνο συμμαχίας τους, η πολεμική κραυγή τους˗ ανελέητος πόλεμος όσο στη γη θα υπάρχει ακόμα έστω και ένα αφεντικό, έστω και ένας εκμεταλλευτής. Αναρχία σημαίνει ακατάπαυστη, αδιάκοπη εξέγερση, ενάντια σε κάθε κατεστημένη τάξη• πόλεμος ενάντια σε κάθε κρατική αρχή, που διεξάγεται με όλους τους δυνατούς τρόπους και με όλες τις δυνατές μορφές: με το γραπτό λόγο και κάθε άλλο μέσο έκφρασης, με τις πράξεις περιφρόνησης και εχθρότητας και προπάντων με τα όπλα.

— Είναι από το κείμενο του Ιταλού αναρχοκομμουνιστή Κάρλο #Καφιέρο “Επανάσταση”, Αναρχία και Κομμουνισμός.
ChatGPT

Title: The Everlasting Pursuit of Anarchy: A Call to Arms

Introduction:

The words of Errico Malatesta and Karl Marx, echoed through time, resonate as a clarion call for those who yearn for a world free from oppression and exploitation. They paint a vivid picture of the ceaseless struggle that defines the path to anarchy. In this essay, we delve into the essence of anarchy as an unyielding force, an unwavering commitment to the emancipation of the oppressed, and an unrelenting battle against all forms of tyranny.

I. Anarchy: A Battle Cry for the Oppressed:

Malatesta's proclamation encapsulates the spirit of anarchy as an unquenchable fury, a lethal animosity, and an eternal warfare against oppressors and exploiters. It is the unscripted demand of the downtrodden, a covenant of solidarity among them, a war cry that endures as long as even a single master, even a single exploiter, exists on Earth. Anarchy signifies a relentless, uninterrupted uprising against every established order.

II. Anarchy: The Real Movement Towards Liberation:

Marx and Engels, in "The German Ideology," challenge the notion of communism as a static ideal waiting to be realized. They define communism as a living, breathing movement that seeks to dismantle the prevailing status quo. This movement draws its energy from the current conditions and premises in existence. Anarchy aligns with this view, rejecting the notion of a distant utopia and emphasizing the urgency of immediate action.

III. Anarchy in Action:

Carlo Cafiero's words emphasize that anarchy is not a passive philosophy but an active pursuit. It is a perpetual rebellion against entrenched power structures, conducted through every available means of expression, from the written word to acts of defiance and, above all, through arms. Anarchy demands a willingness to engage in all forms of struggle to dismantle the institutions of authority.

IV. The Everlasting Journey:

The journey towards anarchy is not confined to a specific era or generation. It transcends the limitations of time and space, encompassing the struggles of countless individuals who have dared to challenge the established norms. It is a legacy passed down through the ages, a torch carried by those who refuse to accept a world marred by hierarchy and exploitation.

Conclusion:

Errico Malatesta's proclamation and the words of Marx, Engels, and Carlo Cafiero converge to form a powerful testament to the enduring spirit of anarchy. It is not a distant utopia, but a lived reality that demands relentless action. Anarchy is a commitment to the eternal battle against oppression, a call to arms that reverberates through time. Today, tomorrow, and forever, the pursuit of anarchy will continue, fueled by the unwavering determination of those who refuse to accept a world that perpetuates inequality and injustice.](https://chat.openai.com/c/ede80528-e60d-4024-acf1-ebd743985897)

Artwork: Diego Rivera - "Man at the Crossroads" (1934, destroyed):

#Κομμουνισμός - «μια ένωση στην οποία η ελεύθερη ανάπτυξη του καθενός [ατόμου] είναι η προϋπόθεση για την ελεύθερη ανάπτυξη όλων».

— #Marx & #Engels, Manifesto (1848)

#Communism - “an association in which the free development of each [individual] is the condition for the free development of all.”

— #Marx & #Engels, Manifesto (1848)

Artwork: The celebration of the election of the #Commune, 28 March 1871

[Description
Italiano: Proclamazione della Comune, Parigi, 28 marzo 1871
Date 1871
Source http://www.paperblog.fr/4317074/la-commune-proclamee-le-28-mars-1871/
Author Unknown author](https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Commune_28_mars.jpeg)

#Blackpower, I am not your #Negro, #Attica 1971

[translate in english and expand on the following: "Οι εργάτες την (παραγωγική/αξιακή) συνεργασία (cooperation) τους την δινουν (συνειδητα ή ασυνείδητα) δωρεαν στον καπιταλιστη κατοχο των μεσων παραγωγης, μεσων διαβιωσης και χρηματος (M -- C [MP+L]) -- C [commodities] -- M' με M' > M"
ChatGPT

The statement you provided is in Greek and it discusses the relationship between #workers and #capitalist owners in the process of #production and #exchange. I'll provide a translation into English and then expand on its meaning:

Translation:
"Workers, consciously or unconsciously, provide their (productive/value-creating) cooperation to the capitalist owner of the means of production, means of subsistence, and money (M -- C [MP+L]) -- C [commodities] -- M' with M' > M."

Expansion:
This statement delves into the dynamics of capitalist production and exchange, highlighting the fundamental relationship between workers and capitalist owners. Here's a breakdown of the key concepts:

Workers' Cooperation (Παραγωγική/Αξιακή Συνεργασία):
This refers to the collective effort, skill, and labor provided by workers in the production process. It encompasses both the physical work done and the intellectual contributions that lead to the creation of goods or services.

Capitalist Owner (Καπιταλιστής Κάτοχος):
This refers to the individual or entity that owns and controls the means of production, which includes machinery, factories, and other resources required for production. In this context, the capitalist is also the owner of means of subsistence (essential goods for living) and money.

Means of Production, Subsistence, and Money (Μέσα Παραγωγής, Διαβίωσης, και Χρήματος):
This encompasses the tools, materials, and facilities necessary for producing goods or services (means of production), as well as the resources needed for daily life (means of subsistence) and money for transactions and investments.

Exchange Process (M -- C -- M'):
This represents the core process of capitalist production and exchange. It starts with the capitalist investing money (M) to purchase means of production and labor (C [MP+L]). Then, through the production process, commodities (C) are created. These commodities are then sold in the market for a higher sum of money (M'), resulting in profit if M' is greater than M.

Conscious or Unconscious Contribution:
This recognizes that workers may or may not be fully aware of the economic implications of their labor. Some workers may consciously understand that their efforts contribute to the capitalist's profit, while others may not be as aware of the broader economic context.

In summary, the statement highlights the unequal power dynamic in capitalist systems. Workers, by providing their labor and expertise, play a crucial role in the production process. However, the fruits of their labor, represented by the commodities produced, ultimately benefit the capitalist owner in terms of profit. This dynamic is central to the critique of capitalism, emphasizing issues of exploitation and unequal distribution of wealth.](https://chat.openai.com/c/1535a1a9-8474-4f49-9f2e-fcb6c73954d3)

Artwork: [The Factory, 1898
(Die Fabrik, 1898)
Maximilien Luce
1898 · oil on canvas
Post Impressionism](https://www.meisterdrucke.ie/fine-art-prints/Maximilien-Luce/833557/The-Factory%2C-1898.html)

«Αν αγαπάς χωρίς να προκαλείς αγάπη σε αντάλλαγμα — δηλαδή, αν η αγάπη σου ως αγάπη δεν παράγει αμοιβαία αγάπη' αν μέσα από μια ζωντανή έκφραση του εαυτού σου ως ερωτευμένου ανθρώπου δεν κάνεις τον εαυτό σου αγαπημένο πρόσωπο, τότε η αγάπη σου είναι ανίκανη — ατυχία».

[“If you #love without evoking love in return — that is, if your loving as loving does not produce #reciprocal love; if through a living expression of yourself as a loving person you do not make yourself a loved person, then your love is impotent — misfortune” (#Marx).](https://epochemagazine.org/.../marx-and-anti-oedipus-on.../)

Artwork: "The Lovers" by René #Magritte